Spotkanie prowadzi Michał Rybak.
Maczków (faktycznie: Haren) – nazwa miejscowości w północno-zachodnich Niemczech, w okręgu Emsland, w pobliżu granicy z Holandią (obecnie Niderlandy), nadana w dniu 23 czerwca 1945 roku przez samych Polaków przebywających w tym czasie w Niemczech (byłych robotników przymusowych i jeńców wojennych oraz gen. Tadeusza Bora-Komorowskiego) za wiedzą dowództwa 2 Korpusu Kanadyjskiego (w skład, którego wchodziła 1 Dywizja Pancerna gen. Stanisława Maczka) od nazwiska dowódcy I Dywizji Pancernej, która uczestniczyła w wyzwoleniu tych terenów. Początkowo przyjęto nazwę Lwów, lecz na skutek interwencji Sowietów zmieniono nazwę na Maczków.
W dniach 20 i 21 maja 1945 roku na rozkaz dowództwa 2 Korpusu Kanadyjskiego (wchodzącego w skład I Armii Kanadyjskiej) wysiedlono w trybie natychmiastowym rodzimych mieszkańców Haren (ok. 3 500 osób) a na ich miejsce ulokowano w I etapie ponad 4000 Polaków (tzw. DPisów).Polacy przebywali w tym czasie także w innych miejscowościach regionu Emsland (łącznie 5 powiatów o pow. niemal 6500 km2), a nadzór i opiekę nad nimi sprawowali żołnierze I Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka. Wśród nich była grupa ponad 1700 kobiet – uczestniczek Powstania Warszawskiego, wyzwolonych z obozu w Oberlangen. Strefa ta określana była przez wielu historyków mianem „polskiej strefy okupacyjnej”.
W Maczkowie funkcjonowały polskie urzędy z polskim burmistrzem na czele. Kwitło życie kulturalne i oświatowe. Zawierano śluby, rodziły się dzieci, chowano zmarłych. Stan taki utrzymał się do jesieni 1947 roku a w 1948 roku ostatni Polacy opuścili ten region udając się do różnych krajów na całym świecie oraz do komunistycznej Polski. Do miasteczka powrócili Niemcy, przywracając dotychczasową nazwę Haren.
Informacje o autorze:
dr Marian Cichosz - Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (1977). Doktor nauk ekonomicznych. Ukończył następujące aplikacje: prokuratorską, radcy prawnego, adwokacką, kontrolerską NIK. Po ukończeniu studiów prawniczych i odbyciu aplikacji prokuratorskiej wykonywał zawód prokuratora. Z prokuratury odszedł na własną prośbę w roku 1994 (wówczas jako prokurator Prokuratury Wojewódzkiej - obecnie Apelacyjnej) w Lublinie w związku z powołaniem na stanowisko wojewody chełmskiego.
W latach 1994 – 1997 - Wojewoda Chełmski
W latach 1997 - 2000 – Senator RP
W latach 2007 - 2009 - Wiceminister Sprawiedliwości
W latach 2011- 2014 – Wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli
W latach 2014 – 2016 Konsul Generalny RP w Hamburgu
W latach 2017 – 2019 wykładowca UMCS w Lublinie.
Aktywnie wspierał powstanie Centrum Dokumentacji Historycznej w Haren (północno-zachodnie Niemcy), które gromadzi dokumenty i inne pamiątki historyczne oraz opracowania z okresu pobytu Polaków w Maczkowie.
Autor pięciu tomików poezji oraz powieści „Krawędzie życia”.
]]>