Warszawska Orkiestra Symfoniczna „SONATA” w hołdzie dla męża stanu

Warszawska Orkiestra Symfoniczna „SONATA” im. Bogumiła Łepeckiego pod dyrekcją Bogdana Olędzkiego wykonała Symfonię e-moll op.7 „Odrodzenie” Mieczysława Karłowicza. Opowiada ona o odrodzeniu duszy człowieka – polskiej duszy. Wykonanie zostało zarejestrowane w studiu koncertowym S1 Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie. Nagranie w jakości 4K jest już dostępne na platformie YouTube Fundacji Orkiestry. 

Koncert objął honorowym patronatem Marszałek Województwa Mazowieckiego Adam Struzik.

Wyjątkowe wydarzenie

W czasach, gdy pamięć historyczna i narodowa tożsamość nabierają szczególnego znaczenia, „Nadzwyczajny Koncert Symfoniczny w hołdzie Wincentemu Witosowi Premierowi Rzeczypospolitej Polskiej – Polacy 2026” stał się niezwykłą artystyczną opowieścią o wartościach, które przez całe życie reprezentował jeden z najwybitniejszych polskich polityków XX wieku.

Koncert poświęcony został Wincentemu Witosowi – trzykrotnemu premierowi Rzeczypospolitej Polskiej, przywódcy ruchu ludowego, obrońcy demokracji i niepodległości Polski. Jego działalność publiczna, głęboki patriotyzm oraz troska o przyszłość narodu pozostają inspiracją dla kolejnych pokoleń Polaków.

Warszawska Orkiestra Symfoniczna Sonata im. Bogumiła Łepeckiego zaprezentowała monumentalną Symfonię e-moll op. 7 „Odrodzenie” Mieczysława Karłowicza – dzieło ukazujące drogę człowieka i narodu od cierpienia i zmagań ku zwycięstwu, nadziei oraz duchowemu odrodzeniu. Bogactwo brzmienia orkiestry, kunszt wykonawczy muzyków oraz głębia interpretacji stworzyły atmosferę skłaniającą do refleksji nad historią Polski i znaczeniem wolności.

Szczególnym elementem wydarzenia była prelekcja historyczna „Testament Wincentego Witosa dla Narodu Polskiego”, przygotowana przez Jacka Łepeckiego – dyrektora generalnego orkiestry. Wystąpienie przybliżyło publiczności najważniejsze idee pozostawione przez Wincentego Witosa, jego wizję państwa opartego na odpowiedzialności obywatelskiej, solidarności społecznej oraz szacunku dla tradycji. Więcej na temat prelekcji i koncertu można przeczytać w artykule „Symfonia Polskiej Duszy. Karłowicz, Witos i muzyczna opowieść o narodzie” na łamach polonijnego serwisu polishexpress, zaś fotorelację z wydarzenia można znaleźć na stronie portalu Warszawskiej Orkiestry Symfonicznej im. Bogumiła Łepeckiego. 

Warszawska Orkiestra Symfoniczna Sonata im. Bogumiła Łepeckiego od wielu lat realizuje projekty łączące najwyższy poziom wykonawstwa artystycznego z edukacją historyczną i patriotyczną. Orkiestra konsekwentnie przypomina postacie, które odegrały kluczową rolę w dziejach Polski, budując pomost między kulturą a narodową pamięcią.

Koncert „Polacy 2026” był nie tylko wydarzeniem muzycznym, ale również ważną lekcją historii. Pokazał, że muzyka symfoniczna może stać się językiem pamięci narodowej, a wielkie dzieła polskiej kultury pozostają aktualnym świadectwem wartości, które kształtowały i nadal kształtują polską wspólnotę.

Symfonia e-moll op. 7 „Odrodzenie” Mieczysława Karłowicza

Symfonię „Odrodzenie” Karłowicz zaczął pisać jeszcze podczas swoich berlińskich studiów. Miała ona być dziełem wieńczącym jego naukę u Henryka Urbana. Muzyk ukończył ją jednak samodzielnie w 1902 r. w Zakopanem, po ponad dwóch latach pracy, już po śmierci swojego nauczyciela. Prawykonanie utworu miało miejsce 21 marca 1903 r. w Berlinie, a gdzie zespołem Berliner Philharmonisches Orchester dyrygował sam kompozytor.

Symfonia „Odrodzenie” pełni w dorobku Karłowicza szczególną rolę. Zamyka w jego życiu ważny etap: czas zbierania doświadczeń, doskonalenia techniki i warsztatu kompozytorskiego, a także studenckiej i jeszcze młodzieńczej beztroski. Pełen symboliki jest także ogólny zamysł artystyczny dzieła; symfonia o klasycznym schemacie budowy została bowiem wyposażona w treść programową. Wpisuje ją to w tradycję VI Symfonii „Pastoralnej” Beethovena, Symfonii Fantastycznej Berlioza, a także Symfonii „Faust” Liszta.

Pełen symbolicznych treści program do Symfonii „Odrodzenie” dotyka typowo młodopolskiej tematyki melancholii, smutku, miłości oraz tajemnicy śmierci-wieczności. Czteroczęściowa symfonia stanowi zapis subiektywnych odczuć jednostki zmagającej się w drodze do upragnionego celu, w drodze pełnej bólu i smutku, wytężonej pracy, porażek, załamań, zwątpienia, ale jednocześnie w drodze zwieńczonej sukcesem, u kresu której „dusza stoi triumfująca i pogodna, zapatrzona w zaświaty i wskazuje ludom wszystkim drogę do odrodzenia”.